Skip to content

Pleidooi voor Sam Pormes

12 februari 2011
 
 

Groen-Links heeft senator Sam Pormes geroyeerd als lid en hem verzocht per onmiddellijk zijn zetel in de Eerste Kamer beschikbaar te stellen. De reden daarvoor luidt als volgt: Sam Pormes heeft in zijn politieke loopbaan ten aanzien van de onderzochte gedragingen niet of onvolledig openheid van zaken heeft gegeven aan GroenLinks. De volgende gedragen zijn door een commissie, bestaande uit mr. Floris Tas en mr. Simon Minks, onderzocht: 
Ik krijg een stencil in mijn handen gedrukt. De tekst luidt als volgt: Huis van Bewaring Assen, 1 februari 1983. VERKLARING wij zullen de strijd voortzetten, buiten en in de gevangenissen, met alle beschikbare middelen, met alle krachten waarover wij kunnen beschikken. Wij weten ons gesterkt door de solidariteit van Molukkers en Nederlanders, die hebben gekozen voor een strijd tegen fascisme en rascisme. Samen zullen wij de strijd winnen. Ondergetekenden, R. Alfons, S. Pormes, R. Salakory en A. Maryanan, allen verblijvende als politieke gevangenen in het Huis van Bewaring in Assen, verklaren, in navolging van de kameraden in het Huis van Bewaring in Leeuwarden, met ingang van 1 februari over te gaan tot een ALGEHELE HONGERSTAKING. Wij willen middels deze aktie krachtig protesteren tegen het feit dat wij nog steeds ONSCHULDIG worden gevangengehouden; nogmaals willen wij verklaren dat wij op geen enkele wijze betrokken zijn geweest bij de schietpartij op een politieauto in de nacht van 10 op 11 juni; Verder willen wij middels deze aktie de aandacht vestigen op de negatieve tendenzen en de daarmee gepaard gaande uitingen die aan rascisme grenzen. De volgende overwegingen liggen hieraan ten grondslag:
– Dat nadat er een politieauto in de nacht van 10 op 11 juni werd beschoten, de verdenking onmiddellijk op de Molukse bevolkingsgroep viel;

– Dat de daaruit voortvloeiende politieakties gepaard ging met een overdosis van machtsgebruik;

– Dat het Openbaar ministerie en de politie van af het begin heeft geprobeerd van deze zaak een prestige zaak te maken;

– Dat het Openbaar ministerie van begin af de rechten van verdachten op tendentieuze wijze gefrustreerd heeft;

– Dat het recht op een eigen advokaat in dit geval niet van toepassing was;

– Dat het recht op een eigen reclasseringsambtenaar verboden werd;

– Dat het Openbaar ministerie met zgn. betrouwbare anonieme getuigen heeft gemanipuleerd;

– Dat later bleek, deze -anonieme getuigen – bizonder onbetrouwbaar en ongeloofwaardig bleek;

– Dat deze anonieme getuigen slechts als voorwendsel werden gebruikt om te kunnen komen tot het ontketenen van een hetze tegen leden van de Stichting Masiun en leden van het Moluks Scholingskollektief;

– Dat de Centrale Recherche Inlichtingen Dienst afdeling bizondere zaken ongetwijfeld hier de hand in heeft gehad;

– Dat deze CRI, ondanks ministriële bezwaren, wel degelijk zelfstandig en op eigen initiatief en veelvuldig verhoren heeft afgenomen;

– Dat verbalisanten in minstens drie gevallen lichaamlijke druk heeft gebruikt, met enkel als doel haar eigen hypotesen te doen laten bevestigen;

– Dat de verdachten onder geestelijke druk zijn gezet, met enkel als doel om haar eigen hypotesen te doen laten bevestigen;

– Dat het recht op medische en hygiënische verzorging door de politie werd genegeerd en/of ernstig werd vertraagd;

– Dat de verdachten werden blootgesteld aan langdurige en veelvuldige verhoren (gemiddeld drie maal daags), waarbij de wettelijke voorgeschreven en vastgestelde normen werden overschreden;

– Dat tengevolge van dit alles één verdachte een suicide poging heeft ondernomen;

– Dat de verdachten gemiddeld 3 weken op het politieburo hebben gezeten;

– Dat na onderzoek is gebleken dat de reden van plaatsgebrek in de huizen van bewaring niet is gebleken;

– Dat nadat de verdachten werden overgeplaatst naar 9 verschillende huizen van bewaringen zij veelvuldig en voor meerdere dagen werden gelicht en dus wederom gedwongen werden om de politieburo’s te verblijven;

– Dat de verdachten werden blootgesteld aan rascistische opmerkingen en beledigingen;

– Dat de verbalisanten gebruik heeft willen maken van zgn. bewijsstukken;

– Dat in minstens drie gevallen verklaringen zijn afgedwongen;

– Dat deze zgn. ‘belastende verklaringen’ vol met tegenstrijdigheden zit en bizonder ongeloofwaardig is;

– Dat de rijksreclassering net voor het proces nog een uiterste poging heeft willen ondernemen om een motivering te vragen over de gepleegde aktie;

– Dat de verdachten geweigerd hebben om hieraan mee te werken, omdat zij zich niet schuldig hebben gemaakt aan het plegen van de aktie en tengevolge daarvan de motieven niet kent; dat de rijksreclasseringsambtenaar ongevraagd en al dan niet in opdracht van derden dit heeft ondernomen; dat ondanks al deze onregelmatigheden, overtredingen etc. de rechtbank niet heeft willen besluiten tot het niet ontvankelijk verklaren van het Openbaar ministerie;

De verdachten zullen in hoger beroep haar zelfrespekt behouden door niet in te gaan op de provocatie van het Openbaar Ministerie. Zij zullen geen pogingen ondernemen om haar ONSCHULD te bewijzen.

SEMANGAT TERUS

In een paginagroot interview legt Sam Pormes uit wat er allemaal is misgegaan tijdens de verhoren en het verblijf in de Huizen van Bewaring. Of het nu wel of niets helpt, Sam Pormes blijft strijdbaar en aktief. Hij maakt momenteel een inventarisatie van alles wat sinds de arrestatie gebeurd is. Daarmee wil hij aantonen dat in deze zaak mensen heel anders behandeld worden dan normaal. Daarmee wil hij laten zien dat ook Nederland zijn harde lijn kent als het gaat om verhoren. Dat het hier ook mogelijk is dat mensen murw gemaakt worden. Zoals dat gebeurde, volgens Sam, met de jongste der gearresteerden die een verklaring aflegde, die belastend was voor hen alle tien. Wat verklaring? zegt Sam Pormes. Die jongen kwam onder de valium bij de rechter-commissaris. Die was helemaal kapot gemaakt. Hij was zover heen dat hij op alles wat ze hem vroegen ja zei. Het deed er niet toe wat. Op vrijdag 25 februari 1983 werden de overgebleven acht Molukkers die nog verdacht werden van de aanslag op de politie-auto (twee waren inmiddels vrijgesproken) onverwacht vrijgelaten. Het Gerechtshof in Leeuwarden kwam na behandeling van de zaak in hoger beroep tot de conclusie dat het bewijs niet was geleverd dat het hier ging om een poging tot moord op de inzittende agenten. Ook kon er volgens het Hof geen voorwaardelijke opzet worden afgeleid. Zestien juristen van het Willem Pompe Instituut voor strafrechtwetenschappen in Utrecht hadden voor het proces begon hun bezorgdheid geuit over de gang van zaken bij het gerechtelijk vooronderzoek. Het Hof verweet deze juristen in scherpe bewoordingen gebrek aan vertrouwen in de rechtspraak in Nederland.

CONCLUSIES

Joop van Schie schreef in zijn column Recht & Wet in de Volkskrant dat de Molukkers na hun vrijspraak recht hadden op enige rehabilitatie. Iemand mag alleen worden aangehouden als er een redelijke verdenking is van een strafbaar feit. Hier bleek die verdenking onder meer te zijn gebaseerd op een telefoontje van iemand met een Moluks accent. (…) Weer een ander had het in dit verband over het onverwerkte trauma van de politie als gevolg van de gijzelingsacties van de jaren zeventig. Men heeft het beeld van de Molukker als terrorist voor ogen. (…) Dat wil echter niet zeggen dat er niets kan worden ondernomen om de lucht te laten opklaren. En dat moet trouwens ook willen de meesten van deze Molukkers die in het dagelijks leven probeerden het schrikbarend drugsprobleem onder Molukse jongeren terug te dringen met dat belangrijke werk kunnen doorgaan. Daarvoor is een redelijk contact met de politie een belangrijke voorwaarde. Gezien de voorgeschiedenis ligt het voor de hand dat de politie de eerste stap zet. Uit deze en andere publicaties uit die periode blijkt geenszins dat het vonnis van het Hof een technische vrijspraak was. Dat zou onbevredigend zijn geweest en die onvrede zou in de pers naar voren zijn gekomen. Pormes is dus volledig vrijgesproken, daarover mag geen twijfel bestaan. Mevrouw Soumokil was betrokken bij de treinkaping in Wijster. Als zeer gewaardeerd onderhandelaar. Uiteraard is zij voor die rol nimmer aangevallen. Of Sam Pormes wellicht op eenzelfde wijze betrokken is geweest bij de treinkaping in De Punt, zullen wij nooit weten. Zeker is dat de rechter heeft bepaald dat Sam Pormes in dat opzicht geen strafbaar feit heeft gepleegd. En met die zekerheid moet ik dan vaststellen dat Sam Pormes ten aanzien van deze kwestie niet verwijtbaar heeft gehandeld. De bewering dat Sam Pormes in Zuid-Jemen zou zijn geweest, wordt slechts gesteund door een tweetal uitermate twijfelachtige getuigen. Elke conclusie die uit hun verklaringen wordt getrokken is derhalve per definitie onzorgvuldig. De ernst van de malversaties bij Masiun heb ik hierboven al ontkracht. Rest mij te verduidelijken dat de Officier van Justitie tot tweemaal toe een klacht hieromtrent jegens Pormes heeft geseponeerd. Dat wil zeggen: het Openbaar Ministerie is van mening dat Pormes ten aanzien van deze kwestie geen strafbaar feit heeft gepleegd. Rest dat er een civielrechtelijk geschil bestaat tussen UWV Cadans en Pormes ten aanzien van de hoogte van het bedrag dat hij heeft ontvangen. Ik verzeker u: er zijn tienduizenden gevallen waarin Cadans met eerzame burgers van mening verschilt over de hoogte van bedragen die men had moeten ontvangen, en weinig van die burgers melden dit meningsverschil aan hun werkgever. De houding van het Partijbestuur van GroenLinks is uitermate laakbaar. Mag ik het bestuur herinneren aan mijn goede vriend Lucien van Hoesel, bestuurder van de PSP? Het toenmalige PSP-bestuur wist dat Lucien in de jaren zeventig van de twintigste eeuw actief was in de Rode Jeugd en dat hij na een geruchtmakende arrestatie in 1972, waarbij de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) een rol speelde, in hoger beroep werd veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf wegens overtreding van de Vuurwapenwet. Dat is nogal wat voor een Pacifistisch Socialistische Partij. Toch heeft men Lucien altijd gewaardeerd voor zijn werk en heeft men hem altijd gesteund. En dat verdient Sam Pormes ook. Ten slotte dit: ik weet zeker dat wanneer de Molukse zaak zou zijn geadopteerd door een boegbeeld als Etta Duisenberg, Sam Pormes nu een zeer gerespecteerde politicus zou zijn. In de Republiek der Vrije Molukken (RMS).

Jaap van der Wijk

BIJLAGE:

Zaak Sam Pormes: Verklaring verontruste Groenlinks-leden “Wij maken ons ernstige zorgen over de gang van zaken rond ons Eerste Kamerlid Sam Pormes. In mei van dit jaar kwam het weekblad HP/De Tijd met een artikel waarin naast oude aantijgingen tegen Sam werd gesuggereerd dat er nieuwe feiten waren in de vorm van een rapport van de Centrale Recherche Informatiedienst (CRI) over zijn veronderstelde deelname aan een guerrillakamp in Zuid-Jemen in 1976. Het Partijbestuur heeft daarop begin juli een onderzoekscommissie in het leven geroepen die nu heeft gerapporteerd. Hoewel de commissie in de tussenliggende maanden ijverig heeft geopereerd, hebben wij grote bedenkingen over het resultaat. Zonder dat we ingaan op de details concentreren onze bezwaren zich rond de volgende punten:

– Er wordt gebruik gemaakt van anonieme getuigen voor de bewijsvoering;

– Er wordt gebruik gemaakt van een ondeugdelijke onderzoeksmethode in de vorm van fotoherkenning door getuigen die geconfronteerd worden met een enkele foto van Sam, terwijl zij al eerder beweerd hebben hem te hebben herkend;

– Voor Sam belastende verklaringen worden vooral gehaald uit twee bronnen: leden van de Rode Jeugd/Rode Hulp, een groep die volgens een recente dissertatie van Giliam de Valk gebruik maakte van de methode van deceptie (misleiding); bronnen uit de Molukse gemeenschap die Sam vijandig gezind zijn vanwege zijn anti-RMS houding; de commissie stelt ten onrechte dat dit soort getuigen geloofwaardig zouden zijn.

– Een vrijspraak in een zaak in Assen rond een beschoten politieauto wordt door de commissie omgetoverd tot een schuldigverklaring; dit terwijl een latere rechter na alle argumenten die nu ook weer op tafel komen te hebben bestudeerd hierover oordeelde dat zelfs niet mocht worden gesteld dat welke Molukker dan ook voor deze daad verantwoordelijk was. De commissie gaat hier ten onrechte op de stoel van de rechter zitten.

– Daarentegen wordt over het boven aangehaalde CRI-rapport, dat de aanleiding was voor het onderzoek niets meer gemeld en heeft de commissie zelfs besloten het niet bij zijn overwegingen te betrekken omdat ze er niets mee kunnen.

Ook door of namens het Partijbestuur zijn volgens ons grove fouten gemaakt:

– De opzet en samenstelling van de onderzoekscommissie is niet of nauwelijks met Sam doorgesproken.

– Geruime tijd voor het instellen van de commissie blijkt door de voorzitter zijn AIVD-rapport al te zijn opgevraagd; tot op heden is onduidelijk wat hiervan het resultaat is geweest en kan Sam zich hiertegen niet verweren.

– Sam heeft het rapport vrijdag aan het eind van de dag ontvangen en kreeg slechts tot maandagochtend 12.00 de tijd om een verweerschrift op te stellen hoewel de commissie had geadviseerd hem hiertoe de gelegenheid te geven. Wij vinden deze tijd te kort om te kunnen spreken van een eerlijke procedure. Naar onze mening kunnen aan Sam mogelijkerwijs enige verwijten gemaakt worden wat betreft zijn informatievoorziening naar de partij toe. Er zijn echter geen nieuwe feiten op tafel gekomen. Het is allemaal oude koek die in 2001 al door de partij en de fractie van de Eerste Kamer behandeld is. Wij roepen de partij dan ook op aan dit rapport geen verdere consequenties te verbinden naar Sam toe en het vertrouwen in hem te behouden.

Kees Kalkman

 

Jan Slop
 

 

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: