Spring naar inhoud

Mijn Saab van de dokter

17 januari 2012

Marga, mijn huisarts toen ik enkele jaren in Arnhem woonde, woonde bij mij in de straat en wij gingen als goede buren met elkaar om. Op een zaterdagmiddag was ik bezig met het opvullen van gaten in de carrosserie van mijn Alpha Sud, toen Marga bij me kwam staan om een sigaretje te roken. Om één of andere duistere reden wilde zij niet dat de praktijkruimte naar rook stonk.

“Da’s toch onbegonnen werk, Jaap,” zei ze, terwijl ik probeerde een klodder polyester in een gat te duwen.
“Wat moet ik anders?” antwoordde ik. “Die auto roest onder m’n kont weg.”
“Waarom koop je die Saab van mij niet?” vroeg Marga. “Hij is mij te groot en ik ga eerdaags een kleiner autootje kopen.”

En zo kwam het dat ik mijn Alpha Sud voor 300 gulden verkocht aan iemand van het kamp en de trotse eigenaar werd van Marga’s witte Saab 900 Turbo.
“Vergeet niet de esculaap-sticker van de voorruit te verwijderen,” zei Marga, “anders ben je strafbaar.”

Wekenlang dacht ik niet aan de esculaap. Ik gebruikte de Saab om van en naar mijn werk in Den Haag te rijden, om boodschappen te doen en om mijn hond uit te laten bij de Rijkerswoerdse plas of op de Koningsheide.

Totdat ik de gemakken van de esculaap ontdekte. Het begon op een zaterdagmiddag, toen ik boodschappen ging doen bij Albert Heijn. Het was erg druk op de parkeerplaats en er was nergens plaats voor mijn auto, behalve op een invalidenplek. Dus parkeerde ik de auto daar, deed mijn boodschappen, om bij terugkomst te constateren dat vier van de zeven auto’s op de invalidenparkeerplaats een parkeerbon op de voorruit hadden. Twee auto’s hadden een ontheffing, mijn auto had een esculaap, en deze drie voertuigen werden niet bekeurd.

Ik begon de limiet van mijn “vrijbrief” te verkennen en parkeerde overal waar dat niet mocht. Nimmer kreeg ik een bekeuring; kennelijk was de esculaap heilig. Dit ging zo een aantal jaren door.

Ik overtrad regelmatig de maximum-snelheid op trajecten waar dat gemakkelijk kon zonder het verkeer onveilig te maken, en het is mij meerdere malen overkomen dat een motoragent of Porsche-team naast mij kwam rijden om mij aan de kant te zetten, om bij het zien van de esculaap de hand op te steken en mij vrij baan te geven. Waarop ik maar één ding kon doen om geloofwaardig te blijven: extra gas geven.

Op een dag was ik onderweg van Den Haag naar Vught, voor werkoverleg met de directeur van de gevangenis aldaar. Ik was wat aan de late kant, dus ik trapte ‘m flink op z’n staart. Bij Gorcum werd ik echter aan de kant gezet door twee motoragenten.

“Ik heb haast, dit is een spoedgeval, ik moet dringend naar de gevangenis in Vught, naar de directeur,” legde ik uit. Daar was geen woord van gelogen.

Kennelijk veronderstelden de agenten dat de gevangenisdirecteur ernstig ziek was. Dat was ook zo, maar het was psychisch, en waarschijnlijk aangeboren. Hoe dan ook, wat erop volgde was de wildste en spannendste rit die ik ooit heb gehad. De voorste motoragent zorgde ervoor dat de linkerweghelft werd vrijgemaakt, en de achterste – die vlak voor mij reed – gaf het tempo aan. Op tweebaanswegen werd het verkeer naar de berm gedirigeerd, en zo ging het door met minstens 160 kilometer per uur, helemaal tot de gevangenis van Vught.

Daar bedankte ik de agenten vluchtig – ik had immers haast –  en zij gingen er weer vandoor. Ik was ruim op tijd voor mijn afspraak en daarna reed ik rustig naar huis. Mijn dag zat erop.
Toen ik de straat in reed was Marga juist bezig haar Golf te parkeren. “Jezus Jaap, heb je nu na al die tijd nog steeds die esculaap niet verwijderd?” zei ze terwijl ik uit de Saab stapte. “Echt jongen, daar krijg je gedonder mee!”

Ik wist het. Door oneigenlijk gebruik te maken van de esculaap pleegde ik een strafbaar feit en daar zou mijn werkgever, het ministerie van justitie, niet gelukkig mee zijn. Vandaag was het goed gegaan, maar voor hetzelfde geld zou er proces-verbaal zijn opgemaakt, en dan was ik in de aap gelogeerd.

Kort daarna kreeg ik er een tweede hond bij, en was de Saab niet meer zo geschikt. Ik ruilde haar in voor een Volvo 245, nadat ik de esculaap van de Saab had verwijderd. De eerlijkheid gebiedt mij te bekennen dat ik heb geprobeerd de sticker onbeschadigd van de voorruit te halen om hem in voorkomende gevallen te kunnen gebruiken in de Volvo, maar dat lukte niet. Er bleef niets van de sticker over.

Het duurde enige tijd voordat ik aan het rijden zonder esculaap gewend was, en dat heeft me een aantal forse bekeuringen opgeleverd. Maar al met al kan ik met zeker genoegen terugkijken op de periode waarin ik deel uitmaakte van de geprivilegiëerden, en kan ik enig begrip opbrengen voor mensen die – tot op zekere hoogte – misbruik maken van deze uitzonderingspositie. Zo had ik in Boxtel een buurman die een hoge functie bekleedde bij de Centrale Inlichtingendienst van de politie. Hij maakte gebruik van een “burger” dienstauto, een Mercedes, met een politiesirene en een los blauw zwaailicht dat in noodgevallen op het dak van de auto kon worden geplaatst. Wanneer hij onderweg was naar huis en moeder de vrouw met het eten zat te wachten terwijl hij bij Den Bosch in de file stond, plakte hij regelmatig het zwaailicht op de auto om “met toeters en bellen” snel thuis te kunnen zijn.

Macht corrumpeert.

P.S.: Naar aanleiding van dit verhaal werd mij een “geschikte” auto te koop aangeboden. Zie onderstaande foto.

Ik denk niet dat ik ‘m koop.

Advertenties
2 reacties leave one →
  1. 17 januari 2012 14:35

    Waar is de foto van de Saab Jaap?
    Herkenbaar verhaal. Ik reed vaak in een RWS-dienstauto. Nou, dan weet je het wel.

    Ceesgegroetje

Trackbacks

  1. Mijn Saab van de dokter | Jack Vanderwyk's Front Page

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: